Wat trek je aan voor de camera? Kleding die rustig blijft in beeld

Fijne streepjes gaan flikkeren

Fijne, herhalende patronen botsen met het pixelraster van de sensor. Het resultaat heet moiré: een rimpeling met een kleurzweem die over je kleding golft zodra je beweegt. Pinstripe, kleine ruit, visgraat en strak gebreide truien zijn de klassiekers.

Twee dingen maken het vervelend. Het is onvoorspelbaar — hetzelfde overhemd doet op twee meter afstand niets en op drie meter wél. En het is achteraf niet weg te poetsen; de montage kan het hooguit onscherp maken, en dan ben jij ook onscherp.

• Veilig: effen stoffen, brede blokken, grove breisels, een colbert met een rustige structuur.
• Risico: streepjes smaller dan een halve centimeter, kleine ruitjes, stippen, fijne pied-de-poule.
• Twijfel? Hang het shirt over je arm, zet je telefooncamera aan en loop er drie meter mee vandaan. Zie je rimpeling op het scherm, dan ziet de studiocamera het ook.

Stof waar de microfoon houvast heeft

Beeld is de helft. Het geluid bepaalt of mensen blijven luisteren, en je kleding zit daar middenin.

Werk je met een dasspeldmicrofoon, dan heeft die iets nodig om op te klemmen: een kraag, een knoopjesrand, een revers. Een dikke coltrui biedt dat niet, en dan hangt de microfoon te laag of te ver van je mond. Een overhemd, blouse of shirt met knoopjes lost dat in één keer op.

Daarnaast: ritselende stof is een probleem dat je pas hoort in de montage. Gladde blouses van polyester, regenjassen, een sjaal die langs je kin schuift. Hetzelfde geldt voor sieraden: een armband die tegen de tafel tikt, oorbellen die tegen elkaar aan gaan, een ketting die precies op de microfoon valt. Doe ze af vóór de opname, dan hoef je het gesprek er niet voor te onderbreken.

Nog zoiets praktisch: geen capuchonkoordjes waar je aan kunt frunniken. Handen doen tijdens een gesprek dingen waar je zelf niets van merkt.

Denk aan de clips die je later uitsnijdt

Een video-podcast van een uur eindigt meestal als een handvol korte clips voor LinkedIn en YouTube. Die clips zijn vaak staand bijgesneden: van je borst tot net boven je hoofd. Wat je aanhebt, staat daar groot in beeld.

Drie dingen om rekening mee te houden:

1. Een logo of tekst op je shirt wordt in een staande uitsnede half afgekapt. Klein op de borst is prima, groot over de hele voorkant zelden.
2. Onderin het beeld komt de ondertiteling te staan. Een drukke print op je buik vecht daarmee om aandacht.
3. Je zit. Een colbert dat staand strak valt, trekt zittend open bij de onderste knoop. Kijk hoe het zit, niet hoe het staat.

Alles onder tafelhoogte doet niet mee. Broek, schoenen, sokken: die komen niet in beeld. Trek wel iets aan waar je twee uur in kunt zitten zonder eraan te denken.

Wat je meeneemt naar de studio

Een kort lijstje voor de dag zelf, als je naar de studio aan de Takkebijsters 7 in Breda komt:

• Twee bovenstukken in verschillende kleuren. Je weet vooraf niet hoe het staat tegen de achtergrond en het licht.
• Kleding die al eens gedragen en gestreken is. Iets nieuws uit de verpakking heeft vouwen die er onder lamplicht niet meer uit gaan.
• Een matte poeder als je snel glimt. Studiolicht is gericht; een voorhoofd dat glanst, glanst een uur lang.
• Draag je een bril, kom dan vijf minuten eerder. We kantelen hem een paar graden of verschuiven de lamp, en dan is de spiegeling weg.

Weet je niet zeker of jouw kleur het doet? Vraag het bij de gratis padcheck vooraf, dan weet je het voordat je in de auto stapt. We gaan je daarna niet nabellen. Een losse video-opname staat op €450 in Full HD of €650 in 4K per dagdeel; je kleding kost je niets extra, behalve tien minuten nadenken. De rest van de voorbereiding, van licht tot geluid, staat in de gids over video-podcast opnemen.